12.29.2015

ජපන් කතා 1 - ඇරඹුම පළමු කොටස


ටික කාලයක් නිහඬව හිටියේ ජීවිතේ පොඩි වෙනසක් සිදු වුනු නිසා. ඒ හා සමගම ඇති වුනු අමුතු කාර්ය බහුල කමක් නැතත්, හිතේ නිදහසක් නැති කම, මාව ලිවීමෙන් ඈත් කළා.


මම මේ ලියන්නේ ජපන් රටේ ඉඳන්, වැඩිදුර අධ්‍යාපන කටයුතු වලට ආ ගමන්. මේ ආ ගමන තමයි මම ඉහත කී පරිදි, මගේ ජීවිතේ සිදු වුනු වෙනස් කම. මේ ගමන ගැන ලියන්න තියනව දිග කතාවක්. ඒ කතාව තමයි අද පටන් ගන්නේ. කම්මැලිකම පැත්තක දාල සතියකට වරක් වත් මේක දිගටම ලියන්න බලාපොරොත්තු වෙනව.


මම කලින් දවසක අපේ ඩුඩ් ගේ බ්ලොග් එකෙත් කොමෙන්ට් එකක් දැම්ම. අපි සමහරක් අයට ජීවිතේ සමහර දේවල් ලබාගන්න පුදුමාකාර කට්ටක් කන්න සිදු වෙනව. ගොඩක් දේවල් උපතින්ම හිමි වුනු වාසනාවන්ත අය ඉස්සරහ සමහර වෙලාවට විහිළුවක් බවට පත් වෙන්න සිදු වෙන්නේ, මේ නිසා. මේ ජපන් ආපු ගමනත්, ඒ වගේ එකක්. පුදුමාකාර කට්ටක්. ඉතින් අහන්න, මගේ කතාව.


**********


පෙරවදන

විශ්ව විද්‍යාලයෙන් පිට උනාට පස්සෙ, මට උවමනා උනා රැකියාවකට යන්නට පෙර වැඩිදුර අධ්‍යාපන කටයුත්තක නියැලෙන්න. මම විදේශීය විශ්ව විද්‍යාල කිහිපයකටම, උසස් අධ්‍යාපන ශිෂ්‍යත්ව සඳහා අයදුම් කලත්, ඒ එකක් වත් මට ලැබුනේ නැහැ. මා හා සමාන අධ්‍යාපන සුදුසුකම් ඇති මිතුරු මිතුරියන්ට, ස්වකීය ප්‍රථම අයදුම් පත ම සාර්ථකයි කියල දැනුම්දීම් ලැබෙනකොට, මගේ අයදුම් පත් ප්‍රතික්ෂේප උනා. මම ආස කරන, සමුද්‍රාසන්න ඉංජිනේරු විද්‍යාව සඳහා තිබුණු උග්‍ර තරඟකාරී බව මේ සඳහා එක හේතුවක් වෙන්නට ඇති. නැත්නම් ඇත්තටම එක්කෝ ඒ මම අවාසනාවන්ත නිසා වෙන්නට ඇති. කොහොම උනත්, අවස්ථා වැඩිපුර ඇති, වෙනත් අංශයකින් උසස් අධ්‍යාපනය හදාරන්නට ගොඩක් අයගෙන් උපදෙස් ලැබුනත්, කැමැත්ත වැඩිපුර තියන විෂය අතහැර දමන්නට හිතට දැනුනේ දුකක්. සමහර වෙලාවට අපි කරන කියන දේවල් සාර්ථක නොවන විට හිතට දැනෙන වෙහෙස නිසා අපි පසුබට වෙන අවස්ථාත් තියනව. මටත් ඒ වගේ උනා.


ඇරඹුම

ඔහොම ඉන්න අතරේදී, මට කසාදයක් වත් කරල දුන්න නම් හරි කියල හිතාගෙන, අපේ අම්ම මට මනමාලයෝ හොයන්න පටන් ගත්ත. අපේ අම්ම මගේ හඳහන පරීක්ෂා කරවන්නේ මේ අතරේදී. “කසාද බඳිනකම් නම් මේ ළමයට ඉගෙන ගන්න රටින් පිට වෙන්න ලැබෙනව බොරු”

මගේ හඳහන කිවුවේත් එහෙමයි.



කාලෙකින් ලියන නිසා දිගටම ලියන්න කම්මැලියි. ඉතුරු ටික ඉක්මනටම ලියන්නම්. එතෙක් ඉවසීම වෙනුවෙන් ඔබට ස්තුතියි.


ජීවිතේ වෙහෙසයි නම්, මඳක් ගිම් නිවන්නට


8.30.2015

නිහඬ තනි තරුව නුඹ



රථය තුල වූයේ ගත සනහන සිසිලසකි. ඔහු නිහඬය. වාමුවාව මතට වැටෙන වැහි බිංදු, සෙමෙන් පහලට ගලා එයි. පාරේ ඉදිරිපස දකුණු අයිනේ ඇති පහන් කණුවෙන් විහිදෙන සුදු එලිය, වාමුවාව පසා කරගෙන ඔහුගේ මුහුණට වැටෙයි. වැහි බිංදු වල සෙවනැලි, ඔහුගේ දෙකම්මුල් මතින් පහලට ගලා යයි.


ඒ දෙකම්මුල් මතින් වැහි බිංදු ගලා යන මග දිගේ, මගේ දෙතොල් යා කොට ඔහුව සිපගන්නට මට සිතිනි. හදිසියේම වයිපරය විසින්, වැහි බිංදු පිස දැමිණි.


“ඔයා දැන්, බහින්න”, බැරිම තැන, ඔහු හඬ අවදි කළේය.

“මට බෑ”

“බෑ කියල බෑ නේ, බහින්න. අපි දැන් මිනිත්තු පහක් විතර මෙතන. දැන් කවුරු හරි එලියට ආවොත් අපිව දකීවි”

“අනේ තව ටිකක්, මට ඉන්න ඕන”

 ඔහු රථයේ එන්ජිම නිවා දැමුවේය.


වැස්ස ඇද හැලේ. ඔහු තවම නිහඬය. මේ ගමනේ කෙලවර මා නොදනිමි. ඔහු නොබෝ දිනකින් පිටව යනු ඇත. ඉන් මතු ඔහුත්, මාත්, යලි මුණ නොගැසෙනු ඇත. නමුත් මා උමතුවෙන් මෙන් ඔහුට පෙම් කරමි.


“මොකද කතා නැත්තෙ?”

“ඔයා දැන් බහින්න, මැච් එකත් පටන් ගන්නව, තව පැය බාගෙකින් විතර”

“අනේ ඉතින්, පැය බාගෙ ඉන්නකො”

“ගිහින් වොෂ් එකක් දාගන්නත් ඕන”


හැඩි දැඩි ඔහුගේ සරාගී රුවට, මම පෙම් කලෙමි. නමුත්...,


“එහෙනම් මම යන්නම්, මැච් එක බලල කෝල් එකක් දෙන්න”

“බැරි වෙයි, ඔයා නිදාගන්න”

“ඕ කේ. ගුඩ් නයිට්”

“ගුඩ් නයිට්”


අහස මම නම්, ඔහු තනි තරුවකි. අමාවක අඳුරු අහසට, ඔහු නොපායන තරුවකි.


******************


ඔහු යන්න ගොසිනි. මම බලා හිඳිමි.



******************


නිහඬ තනි තරුව නුඹ

නොපායන මා අහස් ඉම..



පහන් තරුව වී නුඹ

සෙමෙන් පායා විට,

සෙමෙන් වියැකී යන්නට

සිදු නොවේ නුඹ හට,

ඉර නැගී එන විට..


රාත්‍රිය පමණි උරුම මට..



නිහඬ තනි තරුව නුඹ

සෙමෙන් පායා විට,

සෙමෙන් වියැකී යන්නට

සිදු නොවේ නුඹ හට,

පුර සඳ එබෙන විට..


අමාවක පමණි උරුම මට..



නිහඬ තනි තරුව නුඹ

නොපායන මා අහස් ඉම..



******************


ප. ලි.

ගොඩක් කාලෙකින් ලියන්නේ. නොලිය ඉඳල, හිරි ඇරගන්න, පිවිසුමක් විදියට ලියපු, පොඩි සටහනක් මේ.


කලින් පොස්ට් එකට ලැබුණු කොමෙන්ට් වලට උත්තර දැම්මෙත් නැහැ, කම්මැලිකමට. ඒ වෙනුවෙන් සමාවෙන්න. ආයේ එහෙම කරන්නේ නැහැ.





ජපන් කතා - කසල බැහැරකිරීම

මේ දවස් වල කුණු කතා ගොඩක් ඇදෙන නිසා, ජපානයේ කැලිකසල කළමනාකරණය පිලිබඳ මගේ අත්දැකීම් ටිකක් ලියා තබන්නට හිතුව. ජපානයේ කැලි කසල ඇතුළු බොහෝ ...