12.12.2017

බත් උයපු හැටි



මානවිකා උසස් අධ්‍යාපන කටයුතු සඳහා එක්සත් රාජධානියට ඇවිත් දැන් මාසයකට වඩා පොඩ්ඩක් වැඩි. ඉතින් මම පොඩි කාලෙ ඉඳන්ම ටිකක් කෑම තෝරපු එක්කෙනෙක්. ජපානේ හිටපු කාලෙදි, ලංකාවේ එළවලු වල අගේ දැනුණු නිසා, දැන් නම් ගෙදර ගියාම ඉස්සර නොකාපු ඇතැම් එළවලු කරි, මාළු ජාති එහෙම ඕන දෙයක් කන්න පුළුවන් වෙලා තියනව හැබැයි. ඒත් අදටත් මට ටිකක් සැරට, මිරිසට තමයි කන්න ඕන.

ජපානෙදි, කුළුබඩු වර්ග හා හාල් සොයාගෙන යන්න ඕන ශ්‍රී ලාංකික කඩ හෝ හලාල් ෂොප්ස් වලට. හලාල් ෂොප්ස් කරන්නෙත් ගොඩක් වෙලාවට පකිස්ථානුවන් විසින්. මම මේ හලාල් ෂොප්ස් වලට යන්නේ නොගිහින් බැරි උනොත් විතරයි මොකද ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු දීලා ඉවරයක් නෑ. "කොහෙන්ද ආවෙ, මොනවද කරන්නෙ, බැඳලද, පවුලෙ අනිත් අය ලංකාවේද, මේ අධ්‍යාපන සුදුසුකම් වලට ලංකාවෙ පඩි කීයක් විතර හම්බෙනවද" වගේ දාහක් ප්‍රශ්න වලට මම බොහෝ වෙලාවට උත්තර දෙන්නේ අකමැත්තෙන් වගේම, කියන්නෙත් බාගයක් ඇත්ත, බාගයක් බොරු. ඒ වගේ වෙලාවක, තනියම ජීවත් වෙන තමන්ගේ ආරක්ෂාව ගැනත් හිතන්න ඕන නෙ ඉතින්?

පස්සෙ මම ටිකක් දුරින් තියන, වයසක මනුස්සයෙක් ඉන්න හලාල් ෂොප් එකක් හොයා ගත්ත. එයත් ඒ ප්‍රශ්න ටිකම අහනව, නමුත් ඔහු වයසින් වැඩි සීය කෙනෙක් නිසා ඔහුට එසැණින් මගේ පිළිතුරු අමතක වෙනව. ඊටත් පස්සෙ මට ශ්‍රී ලාංකික යුවලක් විසින් කරගෙන යන වෙබ්සයිට් එකක් හම්බුණා. අපට ඕන කරන බඩු ටික ෂොපින් බාස්කට් එකෙන් මිලදී ගත්තම, මුළු බිල්පත යෙන් 10,000 ට වැඩියි නම්, ඔවුන් නොමිලේ අපේ ඇණවුම නිවසටම ලබා දෙනව. බඩු ටික නිවසට ආ විට ගෙන එන්නාට මුදල් ගෙවිය යුතුයි. ජපානයේ ඩිලිවරි නිලධාරීන් හරිම සුහදයි. ඔවුන් කාසි ගොඩක් අරගෙනත් එනවා හදිස්සියෙන් වත් අපේ ළඟ මාරු සල්ලි නැති උනොත් ඉතුරු සල්ලි ගෙවන්න. ඉතින් මම මේ වෙබ්සයිට් එකෙන් මට අවශ්‍ය සියළු ශ්‍රී ලාංකික ආහාර ගෙන්වාගෙන, හලාල් ෂොප් ගමන නවතා දැම්ම. 


*****

ඔය ඔක්කොම එක්ක, එක්සත් රාජධානියට ආපු මට, සුපර් මාකට් ගියාම පුදුමය ඉහ වහා ගියා. පරිප්පු, කුළු බඩු, කොටින්ම (ශ්‍රී ලාංකික බ්‍රෑන්ඩ් එකේ) පිටිකළ පොල් කිරිත් සුපර් මාකට් එකේ තියනව. මිල ගණනුත්, ජපානේ එක්ක බැලුවම ඉතා අඩුයි. ඉතින් මම හරිම සතුටින් හිටියා, නමුත් පොඩ්ඩක් විතර අප්සට් ගියේ හාල් තමයි. මොකද සුපර් මාකට් එකේ වැඩිපුර තියෙන්නේ බාස්මතී. මම ඉස්සර ඉඳන් ම බාස්මතී වලට අකමැතියි. ඊට අමතරව තිබුණු තායි ජස්මින්, ලෝන්ග් ග්‍රේන් වගේ නොයෙක් හාල් වර්ග ගෙනත් බැලුවත්, අපේ කරි එක්ක (කරි, කරි කිවුවට ඉතින් මම බොහෝ විට උයන්නේ පරිප්පු) වැඩිය ගැලපෙන්නේ නැහැ. ජස්මින් හාල් ඇලෙනව වැඩියි, ලෝන්ග් ග්‍රේන් හයිය වැඩියි.

ඔහොම ඉන්න අතරේ, ශ්‍රී ලාංකික කෑම ජාති මිලදී ගන්නට පුළුවන් කඩ වීදියක් ගැන ඔත්තුවක් ලැබුණ එහි ජීවත් වෙන ශ්‍රී ලාංකික සිසුවියක් ගෙන්. මේ දකුණු ආසියානු කඩ වීදියේ ගොඩක් හුරු පුරුදු කෑම බීම ජාති තෝරාගන්නට තියනවා වගේම, මිලත් ටිකක් පහසුයි ලු. ඉතින් තවත් අලුතින් ආපු ශ්‍රී ලාංකික මිතුරියකුත් මට මුණ ගැහිලා කිවුව, එයාටත් පහසු මිලට හාල් ටිකක් ගන්න ඕන කියල. ඉතින් අපි දෙන්න සෙට් වෙලා දවසක් ගියා හාල් ගෙන්න. ගිහින් බැලුවම ඇත්තටම තියනවා නොයෙකුත් හාල් ජාති. වව්නියාවෙන් යවපු මුතු සම්බා එකක් තිබිලා, මම ඔන්න හරිම සතුටින් මේක අරගෙන ආවා, කරි එක්ක කාලෙකින් රසට උයලා කන්න හිතාගෙන.

මගෙ රයිස් කුකර් එක තිබුණේ අපේ ෆ්ලැට් එකේ කොමන් කිචන් එකේ. කාමර 12ක සිසු පිරිසට, පොදුවේ භාවිතා කරන්නට එක කුස්සියක් තමයි ඉතින් තියෙන්නෙ. ඉතින් බත් එක ඉදෙන්න රයිස් කුකර් එකේ දාලා, මම ගියා ලොන්ඩ්‍රි රූම් එකට, හේදෙන්න දාපු රෙදි ටික අරන් එන්න.

රයිස් කුකර් එකක් මෙහි දැක්වේ - පින්තූරය Google Images වෙතින් 


රෙදි ටික අරගෙන එනකොට, මගේ ෆ්ලැට් මේට් සුද්දො ටික කට්ටිය පිටින්ම කුස්සියේ දොර ළඟ හිටගෙන ඉන්නව. මටත් නිකම් එන පොට හොඳ නැති ගතියක් තේරුණා.

"මානවී, ඔයාගේ බත් එක කර වෙලාද? ටිකක් සැර සුවඳක් එනවා නේ?"

"ආ.. මේ.. මේ.. කර වෙලා නම් නෑ, ඒ හැටි"

"ආ එහෙමද? අපි හිතුවේ පල්ලෙහා තට්ටුවේ කුස්සියේ වත් මොනවහරි කර වෙනවැති කියල. ටිකක් සැර සුවඳක් ආව, ඒකයි"

"ආ.. ම්ම්.. මට සමාවෙන්න"

"ආ.. නෑ නෑ ගණන් ගන්නෙපා"

කොහොම හරි මම පෙරුම් පුරාගෙන ගෙනාපු සම්බා හාල් එකේ සුවඳට, කට්ටිය ටිකක් බය වෙලා. මම ඉතින් දැන් රයිස් කුකර් එක කාමරේ තියාගන්නවා ඒ හාල් උයන දවසට. හාල් සුවඳ අපට ගානක් නැති උනාට, ඔවුන්ට ඒක අපහසු ඇති සමහර විට.

මේ සුවඳ සැර  අඩු කරගන්න හෝ වෙනස් කරගන්න විදියක් තියනවද? රම්පෙ දාන්න කියල නම් කියන්න එපා, රම්පෙ හොයාගන්න විදියක් නෑ.




11.28.2017

මිස් යුනිවර්ස් සහ තවත් කථා


මිස් යුනිවර්ස් 2017 තරඟය පසුගිය දාක නිමා වුණා. මෙහි ජයග්‍රහණය ලැබුවේ දකුණු අප්‍රිකානු තරඟකාරිය.

නමුත් මේ තරඟයේ සිත් ඇදගත් වෙනත් දේවල් කිහිපයක්, බෙදා ගන්නට හිතුව. එකක් නම් ශ්‍රී ලාංකික අපටත් සතුටුදායකයි.

ශ්‍රී ලංකාව නියෝජනය කරපු ක්‍රිස්ටිනා පීරිස්, මුල් 16 දෙනා අතරට පිවිසුණා. මීට කලින් ශ්‍රී ලාංකිකයෙක් මිස් යුනිවර්ස් හි මුල් 16 අතරට පිවිසුණේ 1955 දී. ඒ, ශ්‍රී ලාංකික Maureen Hingert, තෙවැනි ස්ථානය (Second runner up) වූ අවස්ථාව.

ක්‍රිස්ටිනා, පිළිකා රෝගීන් ගේ සුභ සිද්ධිය ගැන හිතන, ව්‍යාපාරික යුවතියක්. වයස 23 යි. විලාසිතා නිර්මාණකරණය සබැඳි ව්‍යාපාරයක් කරන ඇය විසින්ම තමයි ඇගේ evening gown විලාසිතාව පිළියෙළ කරගෙන තිබුණෙ. මේ පහළ පින්තූරයේ ඉන්නේ ඈ තමයි, ඇගේ evening gown නිර්මාණය සමග. ඇය දිරිමත් කාන්තාවක් බව මම කියන්නේ ඇයි දැයි මේක බැලුවොත් ඔබට වැටහේවි. ක්‍රිස්ටිනා තරඟයේ හොඳ ස්ථානයක් ලබා ගනු ඇති බවට, තරඟය අතරතුරදී දේශීය හා විදේශීය පිරිස්, මත පළකර තිබුණා. නමුත් පොදුවේ බැලුවම ශ්‍රී ලාංකික පිරිස, Beauty Pageants ෆලෝ කරනවා අඩුයි. අපේ අසල්වැසි රටවල් අතරින් පිස්සුවෙන් වගේ Miss Universe ෆලෝ කරන්නේ Philippines, Thailand වගේ ගිනිකොණ දිග ආසියානුවන් තමයි.

ක්‍රිස්ටිනා පීරිස්, Miss Sri Lanka for Miss universe 2017


ක්‍රිස්ටිනා පීරිස්, Miss Sri Lanka for Miss Universe 2017, in her evening gown

National Costume හි හොඳම costume එකට තේරී පත් වුණු ජපන් ඇඳුම් විලාසිතාවත් අපූරුයි. වේදිකාවට පිවිසෙන විට සරාගී නින්ජා විලාසිතාවකින් සැරසී එන යුවතිය, වේදිකාව මතදී රවුමක් කැරකෙන ගමන් ඇගේ කරේ තිබෙන පාලකයක් මගින් ඇගේ ඇඳුම කිමෝනාවක් බවට පරිවර්තනය කරගන්නවා. රවුම කැරකෙන්නට පටන් ගන්නා විට නින්ජා ඇඳුමකින් සැරසී සිටින ඇය, රවුම අවසන් කරන්නේ කිමොනාවකින් සැරසී. මේ කෙටි වීඩියෝ එකෙන් මේ අලුත් සංකල්පය ඔබට බලනන්ට පුළුවන්.




එදිනෙදා ජීවිතයේ තාක්ෂනය බෙහෙවින් භාවිතා කරන ජපන්නු, ඔවුන්ගේ නූතන ෆැෂන් මේනියාවත්, ඔරිගමි ඇතුළු සංස්කෘතික දැනුම් පද්ධතියත් එක්තැන් කරගත් අපූරු අවස්ථාවක් ලෙස මෙය දක්වන්නට පුළුවන්.

*****

මේ පෝස්ට් එක ලියපු තවත් හේතුවක් තමයි බ්ලොග් එක පාලු වෙන එක නැවැත්වීම. ලියල මගින් නතර කරපු නව කතාවකුත් තියනව, ලියල ඉවර කරන්න ඕන.

*****

ඔබේ බ්ලොග් පෝස්ට් වලට ජපානයෙන් ආපු පේජ් විව්ස් අඩු වෙලා, එක පාරටම, එක්සත් රාජධානියෙන් පේජ් විව්ස් වැඩි වුනොත්, කලබල වෙන්න එපා, ඒ මම. :)



10.10.2017

කැණිමඬල - 3

නිර්මල කිසිත් නොකියා මුනිවත රැකීම, මගේ සිතේ  වේදනාව  වැඩි  කරවයි. මගෙන්  සමාව  ඉල්ලමින්  පසුතැවිලි  ස්වරයෙන්  හෝ,  අඩුම  තරමේ  ඔහු  ඔවිනිට  ලං  වෙන්නට  හේතු  වුණේ  මගෙන්  සිදු  වූ  අඩුපාඩු  නිසා  බව  කියමින්  තරහෙන්  හෝ,  නිර්මල  කතා  කරන්නේ  නම්,  මට  මීට  වඩා  සැනසීමක්  දැනෙන්නට  ඉඩ  තිබිණි.




ඔවිනි  අප  නිවසට  ලඟා  වන්නට  නියමිතව  තිබුණේ  දිවා  කාලයේ  නිසා,  සඳුදා  නිවාඩුවක්  ගෙන  මම  ගෙදර  නැවතුනෙමි.  සුපුරුදු  නිහැඬියාවෙන්  කල්  ගත  කරන  නිර්මල,  ආන්යා  දිවා  සුරැකුම්  හලට  ඇරලවා  විශ්ව  විද්‍යාලයට  ගියේය.  නිහඬවම  වුණත්,  ඔහු  වෙනදා  ට  වඩා  ආන්යා  ගැනත්,  මා  ගැනත්  සොයා  බලන්නේ,  සමාව  අයැදීමක්  ලෙස  දැයි  නොදනිමි.  සමාව  අයැදීම  හෝ  සමාව  දීම  කෙසේ  වෙතත්,  ඒ  නිසා  මට  ආන්යා  ඉදිරියේ  හොඳින්  හැසිරීම  පහසු  විය.

දොරේ  සීනුව  නාද  වනු  ඇසී,  මම  දොර  විවර  කළෙමි.

දොර විවර කරනවාත් සමගම,  ඔවිනි,  සිහි  විසන්ව, ගෙතුළට  ඇද  වැටිණි. 

මුහුණට  ජලය  ටිකක්  ඉස,  අමාරුවෙන්  වත්තම්  කරගෙන  ගොස්  ඔවිනි  ව  ඇඳෙන්  සතපවා,  ඇගේ  සූට්  කේස්  එක  ගෙතුලින්  තැබූ  මම,  සුප්  එකක්  පිළියෙළ  කලෙමි.

සුප්  එක  ඔවිනි  වෙත  රැගෙන  ගොස්,  තවත්  වතුර  ටිකක්  මුහුණේ  තැවරූ  පසු,  ඔවිනි  දෙනෙත් හැරියාය.


ඇඳේ සැතපී සිටින කාන්තාවක් මෙහි දැක්වේ - පින්තූරය Google Images වෙතින් 


"අනේ අක්කි, මට සමාවෙන්න!" ඔවිනි හඬා වැටිණි.

"දැන්  ඇඬුවට  වත්  සමාව  ඉල්ලුවට  වත්  මුකුත්  වෙනස්  වෙන්නේ  නැහැ.  වතුර  ටිකක්  බොන්න."

මම  ඔවිනි  ට  වතුර  ටිකක්  පෙව්වෙමි.

"සුප්  එකක්  හැදුවා,  ඒකත්  බොමු."

"ඔයාට  පින්  අක්කි.  ඇඟට  හරිම  අමාරුයි,  බෑග්  එකත්  අරන්  කෝච්චියෙ  ඇවිත්  මේ  ටික  පයින්  එනකොට  ටිකක්  මහන්සි  දැනුණ.  කොහොම  හරි  එනව  කියල  හිතාගෙන  නවතින්නෙ  නැතුව  ආව."


සුප් එකක් බොන කාන්තාවක් මෙහි දැක්වේ - පින්තූරය Google Images වෙතින් 

මට  ආන්යා  ලැබෙන්නට  සිටි  ගැබිණි  සමය  සිහි  විය.  එවකට  මගේ  ගමන්  බිමන්  අවම  කරනු  පිණිස,  සති  අන්තයේදී  නිවසට  අවශ්‍ය  සියලු  දේ  රැගෙන  ආවේ  නිර්මල  විසිනි.  මා  රැකියාවක්  කරන්නට  ගත්  මුල්  අවධියේම  ආන්යා  පිළිසිඳි  නිසා,  මා  යා  යුතු  දුම්රියපළට  ඉතා  ලඟින්  සිටි  නිවසකට  අප  මාරු  වුණේ,   එහි  සිට  නිර්මල  ගේ  විශ්ව  විද්‍යාලයට  ඇවිදගෙන  යා  යුතු  දුරත්  නොසලකා හරිමිනි.  ඒ  ශීත  කාලයේ,  නිර්මල  දිනපතා  විශ්ව  විද්‍යාලයට  පයින්ම  බොහෝ  දුර  ඇවිදගෙන  ගියේ,  කිසිදු  මැසිවිල්ලකුදු  නොදොඩා  ය.

ඔවිනි  ට  සුප්  එක  බොන්නට  හැර,  මම  දහවල්  ආහාරය  උයන්නට  පටන්  ගතිමි.  හිස්  වූ  සුප්  බඳුනත්  රැගෙන,  ඔවිනි  කුස්සියට  ආවාය.

"මම  උදව්  කරන්නද  අක්කි?"

"නෑ,  මම  උයන්නම්.  මගේ  කුස්සියේ  වෙන  කෙනෙක්  උයනවට  මම  කැමති  නෑ."

ඔවිනි  නිහඬවම  තුවායක්  රැගෙන  නාන  කාමරය දෙසට  ඇදිණි.

"ඔවිනි,  බාත්රූම්  ලොක්  එක  තද  කරන්න  එපා.  හදිසියේ  ආයෙ  ෆේන්ට්  උනොත්  එහෙම?"

ඔවිනි  නාගෙන  එන  විට,  මම  දිවා  ආහාර  පිළියෙළ  කර  තැබීමි.  මා  මේ  උයා  පිහා  කන්න  බොන්න  දෙන්නේ,  මගේ  සැමියා  මගෙන්  උදුරා  ගත්  ගැහැණියකටයි.  හෙට  කුමක්  සිදු  වේ  දැයි  කිසිත්  නොදන්නා  නමුත්,  අද  මේ  ගැහැණිය  අසරණ  වී  සිටියි. 

දිවා  කෑම  අතරතුර,  ඔවිනි  නිහැඬියාව  බිඳ  දැමුවාය.

"දරුවා  නැති  කරන්න  විදියක්  රෙඩි  කළා  ද  අක්කි?"

"දන්නෙ  නෑ.  නිර්මල  ගෙන්  අහන්න  ඕන."

"මම  පුළුවන්  තරම්  ඉක්මනට  ලංකාවට  යන්න  ඕන.  හෙටම  උනත්  කරන්න  පුළුවන්  නම්  හොඳයි."

"හ්ම්ම්...  මම  නිර්මල  ආවම  අහන්නම්.  එයා  මොනව  හරි  ප්ලෑන්  කරල  ඇති."

"මට  ඔය  සැමන්  කරි  එක  පාස්  කරනවද  අක්කි?"

"ආ  මෙන්න."


සැමන් කරියක් සහිත බඳුනක් මෙහි  දැක්වේ - පින්තූරය Google Images වෙතින් 


"තැන්ක්ස්."

"ඒත්  සැමන්?  සැමන්  කනවද  ඔයා?"

නිර්මල  ගේ  ප්‍රියතම  සැමන්  කරිය,  ඔවිනි  අකමැති  ම  කෑමක්  විය.  ඔවිනි  දිවා  ආහාර  ගන්නට  අපේ  ගෙදරට  පැමිණි  බොහෝ  දිනවල,  මේ  සැමන්  කරිය  නිසා  ගැටුම්  ඇති  වී  තිබේ.  මට  සැමන්  උයන  ලෙස  නිර්මල  කියා  සිටින  විට,  සැමන්  උයන්නට  එපා  යයි  ඔවිනි  කියයි.  අදත්,  නිර්මල  ට  බත්  එකට  බඳින්නට  උදේ  උයන  ලද  සැමන්  කරියෙන්  ඉතුරු  ටික  මට  කන්නට  මා  ලඟින්  තබාගෙන,  ඔවිනි  ට  ඔම්ලට්  එකක්  හදා  දුන්නේ  එනිසා  ය. 

"වෙනද  නම්  කටේ  තියන්නෙ  නෑ  අක්කි.  ඒත්  අද  එක  පාරටම  ආස  හිතුණ."

මගේ  කොඳු  නාරටිය  දිගේ  සිහින්  සීතලක්  ගලා  ගියේය.  ආන්යා  ලැබෙන්නට  සිටි  සමයේ,  මට  සැමන්  කන්නට  නොසන්සිඳෙන  ආශාවක්  ඇති  වී  තිබිණි.  කොටින්ම,  ආන්යා  ලැබෙන්නට  සිටි  සමයේ,  ලංකාවට  පැමිණෙන  ලෙස  නිර්මල  ගේත්,  මගෙත්,  දෙමවුපියන්  දැඩිව  ඉල්ලා  සිටියත්,  හැකිතාක්  කල්  ලංකාවට  නොගිහින්,  මෙහි  ම  රැඳී  සිටියේ,  අලුත්  සැමන්  ලබා  ගැනීමේ  පහසුව  පිණිසයි.  ආන්යා  ඉපදී  සෙමෙන්  වැඩෙන  විට,  අපට  තේරුම්  ගියේ,  ආන්යා  ත්,  නිර්මල  මෙන්ම,  සැමන්  කන්නට  බෙහෙවින්  ප්‍රිය  කරන  බවකි.

ඔවිනි  ගේ  කුස  තුළ  වැඩෙන  දරුවා  ගේ  පියා  නිර්මල  යි.  දරුවාගේ  සොයුරිය  ආන්යා  යි.  ඉතින්  නූපන්  දරුවා  නිසා  ඔවිනි  ට  සැමන්  කන්නට  ආශාවක්  ඇති  වීම  අරුමයක්  නොවේ. 

තසිමේ  ඉතිරි  වී  තිබෙන  අන්තිම  සැමන්  ටික  ඔවිනි  ආසාවෙන්  බෙදා  ගන්නා  දෙස  මම  බලා  සිටියෙමි.

"තව  සැමන්  ටිකක්  ටක්  ගාල  හදල  දෙන්නද  ඔයාට?"

"සැමන්  එක  නම්  හරිම  රසයි.  ඒත්  දැන්  බඩ  පිරිල  අක්කි."

හැම  කෑම  වේලකටම  සැමන්  කරියක්  උයන්නට,  මම  සිතා  ගතිමි.


ගෙදර  එන  ගමන්  සැමන්  ටිකක්  වැඩිපුර  අරන්  එන්න'යි  කියන්නට,  මා  නිර්මල  ට  දුරකථන  ඇමතුමක්  ගත්තේ,  කලකට  පසු  ඔහුගේ  සිතට  සතුටක්ද  ඇති  කරමිනි. 

-මතු සම්බන්ධයි -

10.07.2017

කැණිමඬල - 2


පසුව, ඔහුගේ උසස් අධ්‍යාපන කටයුතු කෙරුණු විශ්ව විද්‍යාලයේම 
කථිකාචාර්ය තනතුරක් ලැබුණු පසු ආදරණීය දියණියක ලබාසෙනෙහසින් 
පිරුණු ජීවිතයක් ගෙවන අද දවස දක්වාමනිර්මල මට ආදරණීය සැමියෙකු  විය.



*****

නිවසේ දොර විවර වන හඬක් ඇසී මම දෙනෙත් විවර කලෙමි. කල්පනා කරමින් සිටිද්දී මා නින්දට වැටී තිබේ. තිර රෙදි ඇර දැමුණු ජනෙල් වලින් ගෙතුලට එබුණේ රාත්‍රී අඳුරයි. ඉක්මනින් ඇඳෙන් නැගිටගත් මා, විදුලි පහන් දල්වා, තිර රෙදි වසා දැමුවේ, හිතට දැනෙන මූසල අඳුර පලවා හරින අටියෙනි. අතරේ, නිර්මල කාමරයට ආවේය.

"තේ හදන්නම්. ඉක්මනට උයන්න ඕන, මට නින්ද ගියා"

නිර්මල තවමත් නිහඬව කල්පනාබරිතව සිටී. කොහෙන් කොහොම කතාව පටන් ගන්න දැයි මට තවම සිතා ගත නොහැකි ය. තේ සාදන අතර තුරදී, කතාව කෙලෙස අරඹන්න දැයි මම කල්පනා කලෙමි. නිර්මල ගේ නිහැඬියාව වේදනාවකි. ඔවිනි පවසන්නේ බොරුවකි' යි ඔහු කෑගසා පවසයි නම්?

"තේ එකක් බීල ඉමු."

"තෑන්ක්ස්."

"නිර්මල, මම දවල් කෑ ගැහුවට සොරි."

"..."

ඔහු නැවතත් නිහඬ වී සිටියි.

"නිර්මල, ඔයා කතා නොකර ඉන්නේ ඇයි කියන්න? ඔවිනි ප්‍රෙග්නන්ට් ලු."

නිර්මල තිගැස්සී ගියේය. මදෙස තත්පර කිහිපයක් වික්ෂිප්තව බලා සිටි ඔහු, දෙතොල් තදින් පියාගෙන ඉදිරිය බලා ගත්තේය.

මීට වසරකට පමණ පෙර, මල්ලී ගේ විවාහයෙන් පසු නිවසේ තනිකම දරනු නොහැකිව, අපට ඇවිත් යන්නැයි ඇවිටිලි කරමින් සිටි නිර්මල ගේ පියා, හදිසියේම හෘදයාබාධයකට ලක් වූ පුවත, නිර්මල කියන්නට බාර වුණේ මටයි. පුවත අසා දුක ටත්, අසරණකම ටත්, බිය ටත්, පසුතැවීම ටත් ලක් වූ නිර්මල, එදා හැසිරුණේත්, මේ අයුරිනි. නිර්මල නොකියා කියන්නේ, ඔහු යළිත් එදා මෙන් දුක ටත්, අසරණකම ටත්, බිය ටත්, පසුතැවීම ටත් ලක් වී සිටින බවද? ඔහුගේ හිතේ තිබෙන්නේ කුමක් වුවත්, එය මා සමග බෙදා ගන්නට ඔහුට බැරි ඇයි?

"ඔවිනිට දරුව නැති කරගන්න මෙහේ එන්න ඕනි ලු. එයාගේ වියදම් ඔයාට දරන්න පුළුවන් ඇහුවා."

නිර්මල, අතේ තිබුණු තේ කෝප්පයේ මිට තදින් මිරිකා අල්ලාගෙන, නිහඬවම සිටී.

"නිර්මල මට ඇත්ත කියන්න. ඔවිනි ඔයාව බ්ලැක් මේල් කරනවද?"

"..."

"ඔවිනි වෙන කෙනෙක් නිසා ඇති වෙච්ච දරුවෙකුගෙන් බේරෙන්න ඔයාට චෝදනා කරනවද? මට ඇත්ත කියන්න නිර්මල. මුකුත් නොකිය හිටිය කියල මේ ප්‍රශ්නෙ විසඳෙන්නෙ නෑ, තව පැටලෙනව මිසක්.”

දිගු හුස්මක් හෙලූ නිර්මල, අතේ තබාගෙන හිටි තේ කෝප්පය එක හුස්මට පානය කොට, මවෙත හැරිණි.

"ඔවිනි එන්න රෙඩි වෙන්න කියන්න. එයාගෙ කිසිම වැරද්දක් නෑ. අද රෑට එයාගෙ ටිකට් බුක් කරමු."

මගේ දෙනෙත් බොඳ වී, නිර්මල නොපෙනී ගියේය. මා සිහි එළවා ගත්තේ මගේ තේ කෝප්පය බිම වැටෙන හඬිනි. නිර්මල, වහා බිමට නැමී, නොබිඳුණු තේ කෝප්පය අහුලාගෙන, ඔහු හිඳ සිටි පුටුව  මත ඔහුගේ තේ කෝප්පය ලඟින්ම තබා, නැගිට ගියේය. ටිෂූ බොක්ස් එක රැගෙන විත්, නිර්මල බිම පිහිදන අයුරු, තේ කෝප්ප දෙක සෝදන අතරතුර මම දුටිමි.

එක ලඟින් තැබූ තේ කෝප්ප දෙකක් ඉහත රූපයෙන් දැක්වේ - Google Images වෙතින් 

නිතරම සිනා සී සිටින, සැහැල්ලු ජීවිතයක් ගත කළ ඔවිනිට, ඕනෑම පිරිමියෙක් ආකර්ෂණය වීම අරුමයක් නොවුනත්, නිර්මල, ඔවිනිට ලං වූ බව විශ්වාස කරන්නට මසිත මැලි වෙයි. මා වෙතත්, ආන්යා වෙතත් වූ නිර්මල ගේ අවධානය, කිසි විටක වෙනස් වන බවක් මට නොදැනුනු අතර, ආපසු යන්නට පෙර ඔවිනි විසින් ලබා දුන් පාටි එකේත්, නිර්මල ඔවිනිට විහිලු කරමින් වෙනදා පරිද්දෙන්ම කෙළිදෙලෙන් කල් ගත කළේය.

මම සාලයට යන විට, නිර්මල ගුවන් ටිකට් පත් පරීක්ෂා කරමින් සිටියේය.

"මොනවද උයන්නෙ රෑට?"

"ඔයාට මහන්සි නම් එලියට යමු. ඒ ගමන් ආන්යා ව අරගන්න පුළුවන් ඩේ 
කෙයා එකෙන්."

"නෑ, මහන්සියක් නෑ, උයන්න පුළුවන්. ඔයා ආන්යව අරන් එන්න. බිත්තරත් 
අරන් එන්න."

"හරි. ඔයාට ලේසි දෙයක් උයන්න. මම ආන්යව අරන් එන්නම්."

නිර්මල කෙරෙහි සෙනෙහසින් පිරී තිබුණු හදවතේ, යළි  පිළිසකර කරගන්නට 
නොහැකි සිදුරක් හටගෙන තිබේ. නමුත් ඉපදෙන්නටත් පෙර සිටම සිය පියාට 
ඉතා සමීප බවක් දැක්වූ ආන්යා ගෙන්, ඇගේ පියා ඈත් කරන්නටත්, මගේ මුළු ජීවිතයම වූ මිනිසා ජීවිතයෙන් එක්වරම එලවා දමන්නටත්, මට සිත් නොදේ. වෙන දෙයක් වෙන්නට හැර, මම ඔහේ බලා සිටිමි.

කෑම මේසයේ තිබුණු නුහුරු නිහැඬියාව බිඳින්නට, ආන්යා ගේ සුරතල් බස් 
අසමත් විය. නමුත් මා මෙන්ම නිර්මල ත්, ආන්යා ට අමුත්තක් නොදැනෙන 
ලෙස හැසිරෙන්නට උත්සාහ කළෙමු. හවස බිම වැටී නොබිඳුණු මගේ තේ 
කෝප්පය, නිර්මල ගේ තේ කෝප්පය සමග එක ළඟ තැබුවාක් මෙන්, අපි තවමත් එක්ව සිටින්නට උත්සාහ කරනවා ද?

ආන්යාට නින්ද ගිය පසු, මම නිර්මල සොයා ගියෙමි. මා යන විට, ඔහු ඊ 
ටිකට්ටුව කියවමින් සිටියේය.

"ඔවිනි ගෙ ටිකට් එක බුක් කළා. ඔයාටත් මේල් කලා ටිකට් එක."

ලැප්ටොප් එකක් දිහා බලා සිටින යුවලක් ඉහත රූපයෙන් දැක්වේ - Google Images වෙතින් 


"ඔවිනි කවද වගේද එන්නෙ?"

"ලබන සඳුද. එයාට ඉන්න රූම් එකකට බුකින් දාන්න ඕන. දවස් කීයකට බුක් 
කරන්නද මන්ද."

"මොන එහෙකටද රූම් එකක් බුක් කරන්නෙ? මෙහේ ඉන්න බැරිද ඔවිනි ට?"

නිර්මල විමතියෙන් මා දෙස බලා සිටී.

"එයා මෙහේ හිටිය කියල ආයෙ අමුතුවෙන් සිද්ද වෙන්න දෙයක් නැහැනෙ."

නිහඬවම සෝපාවෙන් නැගිට ගිය නිර්මල, තුවායත් රැගෙන, නාන කාමරයට 
පිවිස දොර වසා ගත්තේය.


නිර්මල කිසිත් නොකියා මුනිවත රැකීම, මගේ සිතේ වේදනාව වැඩි කරවයි. මගෙන් සමාව ඉල්ලමින් පසුතැවිලි ස්වරයෙන් හෝ, අඩුම තරමේ ඔහු ඔවිනිට ලං වෙන්නට හේතු වුණේ මගෙන් සිදු වූ අඩුපාඩු නිසා බව කියමින් තරහෙන් හෝ, නිර්මල කතා කරන්නේ නම්, මට මීට වඩා සැනසීමක් දැනෙන්නට ඉඩ තිබිණි.


-මතු සම්බන්ධයි -